ОБЈАВЕН ГОДИШНИОТ ИЗВЕШТАЈ – ЗА КРШЕЊЕ НА ЧОВЕКОВИТЕ ПРАВА НА МАКЕДОНЦИТЕ ВО БУГАРИЈА НА МАКЕДОНСКОТО МЕЃУНАРОДНО ДВИЖЕЊЕ ЗА ЧОВЕКОВИ ПРАВА
Во текот на 2021 година положбата на македонското малцинство во Бугарија се влоши поради тензиите во односите на Бугарија со Република Македонија, поради обидите на Бугарија да го принуди Скопје да се откаже од постоењето на македонското малцинство во Бугарија, и медиумската кампања што се спроведува во Бугарија во оваа насока. Во општеството владее клима на нетрпеливост кон Македонците кон кои е насочен говор на омраза кој честопати нашироко се пренесува низ медиумите без да биде казнет од државните институции и без да наиде на осуда од општеството“. – извадок од годишниот извештај.
Како што постојано известува Македонското меѓународно движење за човекови права, на земјите-членки на ЕУ и НАТО не само што им е дозволено да вршат кршење на човековите права против нивните етнички малцинства, но во случајот со Бугарија и Грција, тие дури и се охрабруваат и им се помага да ги кршат правата на своите македонски малцинства. ЕУ и НАТО им помагаат на двете овие земји земји во вршењето притисок врз Република Македонија за да и се смени името, идентитетот и историјата, и да се постигнат јавно и гордо поставените цели на Бугарија и Грција за негирање на постоењето на големите македонски малцинства во нивните граници.
ММДЧП и македонското малцинство во Бугарија бараат ЕУ и НАТО да го осудат спроведувањето на антимакедонските договори со Бугарија и Грција, да ги осудат овие две нивни земји-членки за нивното грубо кршење на правата на Македонците, и конечно да ги спроведат конвенциите за човекови права на кои двете земји се потписнички.
14 години откако Бугарија стана членка на Европската Унија, 31 година откако стана демократска земја, 58 години од почетокот на политиката на негирање, асимилација и дискриминација на македонското малцинство во Бугарија.
Во текот на 2021 година состојбата на македонското малцинство во Бугарија се влоши поради влошувањето на односите на Бугарија со Република Македонија, бугарските обиди да го принуди Скопје да се откаже од постоењето на македонското малцинство во Бугарија и медиумската кампања во Бугарија што се врши за таа цел.
Македонското малцинство во Бугарија нема ниту едно од правата предвидени во Рамковната конвенција за правата на националните малцинства. Во училиштата децата не учат ништо за македонското малцинство и нација; напротив, им се сервираат информации во кои не само што никаде нема било каков спомен на македонската нација и малцинство, туку и се негира нејзиното постоење. Македонскиот литературен јазик и историја и понатаму да не се изучуваат. На телевизија и во медиумите постојано и координирано се изнесува тврдењето дека македонскашь нација не постои и дека се што е македонско е бугарско. Македонското гледиште на овие прашања не е застапено во предавањата и дискусиите за историјата. На самата македонска самоопределба или („македонизам“ како што ја нарекуваат во Бугарија) се гледа како на вештачка антибугарска идеологија. Македонската самосвест (а и македонската нација во целина) во Бугарија се прогласува за производ на комунистички експеримент или резултат на непријателска странска пропаганда. Во општеството владее клима на нетрпеливост кон Македонците и тие се предмет на говор на омраза, кој често е широко изложен преку медиумите без да биде санкциониран од државните институции и без да наиде на осуда од поширокото општество.
Искористувајќи ја вештачки создадената атмосфера на нетолеранција, бугарската држава успешно ги задржува претставниците на малцинството изолирани од политичкиот и социјалниот живот во земјата – и индивидуално2 и колективно (со нерегистрација на македонски партии и организации).
Во текот на 2020 година бугарската држава не презеде никакви мерки за подобрување на состојбата на македонското малцинство. Напротив, направи напори да спречи признавање на македонско малцинство.
Македонците не се застапени во државните институции, од избрани претставници (поради недостаток на регистрирана политичка партија) или од организации. Ниту една од регистрираните страни во Бугарија не ги брани правата на Македонците во Бугарија. Претставници од целото општество, со исклучок на мал дел од граѓанското општество3, ги третираат Македонците како непостоечки и ги игнорираат проблемите со кои се соочуваат. Нема (и немало) македонски претставници во Комисијата за малцинства. Кога официјално се зборува и пишува за етничките групи во Бугарија, Македонците воопшто не се споменуваат, а македонската култура, јазик и историја не се претставени на ниту една владина публикација или на официјална веб-страница. Македонците не се вклучени во ниту една програма што се однесува на етничките заедници и не добиваат каков било вид помош од државата за зачувување и развој на нивната култура и идентитет.
И оваа година ниту Комисијата за борба против дискриминацијата, ниту која било друга организација не донесе официјален став во врска со состојбата на Македонците во Бугарија, и покрај фактот дека бројот на пресуди против Бугарија во Европскиот суд за човекови права се искачи на 14. Во 30 години демократија ниту една бугарска официјална институција не го стори тоа.
И покрај големиот број препораки од меѓународните тела, бугарските власти упорно продолжуваат да одбиваат да водат дијалог со македонското малцинство.
Република Бугарија направи заеднички напор да го направи невозможно отворањето на ова прашање во рамките на Европската унија.
