ЧАСОВНИК –СВЕЌА КОЈ СЛУЖЕЛ ЗА БУДЕЊЕ НА ЛУЃЕТО ПРЕД ДА БИДАТ ИЗМИСЛЕНИ ЧАСОВНИЦИТЕ!
Пред да постојат будилниците, луѓето користеле клинци залепени на свеќи за да се уверат дека ќе се разбудат на време. Знаеле да го пресметаат времето на горење и да го стават клинецот на вистинската положба. Како што се топела свеќата, клинецот паднал, направил врева и го разбудил својот сопственик.
Часовниците свеќи, познати и како тајмери со свеќи, се уреди кои ја користат брзината на согорување на свеќата за да одредат колку време поминало. Часовникот свеќа во својата најосновна форма се состои од свеќа, држач и ознака на свеќата или држачот што го означува времето што поминало.
Часовникот свеќа работи на принципот дека брзината со која согорува свеќата е релативно конзистентна, што го прави прилично сигурен метод за мерење на времето. Часовниците со свеќи датираат од античка Кина, во 520 година од нашата ера. Тие се користеле за следење на текот на времето за време на тамошните верски церемонии.
Свеќата ќе се запалела на почетокот на церемонијата и била оставана да гори додека не стигне до одредена точка, по што церемонијата завршувала. Ова бил едноставен, но ефикасен метод за следење на времето.
Часовникот свеќа се користел и за мерење на должината на денот во древниот Египет. Египќаните ќе запалиле свеќа на изгрејсонце и мереле колку време требало свеќата да изгори до одредена точка. Ова им овозможувало прецизно да ја пресметаат должината на денот.
